Βόρειο Σέλας

Το Σέλας ή Βόρειο Σέλας, είναι το θεαματικό, φωτεινό ουράνιο φαινόμενο που λαμβάνει μέρος στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας της Γης, αλλά και στις ατμόσφαιρες άλλων πλανητών. Ονομάζεται και Πολικό Σέλας καθώς παρατηρείται κυρίως στις πολικές περιοχές τόσο στο Βόρειο όσο και στο Νότιο Ημισφαίριο, αποκαλούμενο ανάλογα Βόρειο Σέλας και Νότιο Σέλας.

Το καταπληκτικό αυτό φαινόμενο παρατηρείται κυρίως από Οκτώβριο μέχρι Μάρτιο τις ώρες κοντά στα μεσάνυχτα. Ιδανικά μέρη για να το απολαύσετε θεωρούνται οι Νορβηγία, η Φινλανδία, η Σουηδία, η Σκωτία, ο Καναδάς (το βόρειο τμήμα του) και κυρίως η Ισλανδία.

Γενεσιουργός αιτία καθίσταται ο βομβαρδισμός των υψηλών ατμοσφαιρικών στρωμάτων από ηλεκτρόνια που προέρχονται από τη συνεχή ροή φορτισμένων σωματίων από τον Ήλιο, που ονομάζεται ηλιακός άνεμος. Η πλειονότητα των φορτισμένων αυτών σωματίων, που είναι κυρίως πυρήνες υδρογόνου και ηλεκτρόνια, εκτρέπονται από το μαγνητικό πεδίο της Γης. Ωστόσο σημαντικό μέρος τους εισχωρεί στη γήινη μαγνητόσφαιρα, όπου επιταχύνεται σε μεγάλες ενέργειες από ηλεκτρομαγνητικά πεδία κατά τη διάρκεια μαγνητικών καταιγίδων. Ηλεκτρόνια υψηλής ενέργειας και μικρής γωνίας κλίσης ως προς τις μαγνητικές γραμμές φτάνουν μέχρι την ανώτερη ατμόσφαιρα, όπου διεγείρουν άτομα οξυγόνου και αζώτου. Η διέγερση επιτελείται με την μετατόπιση των ηλεκτρονίων αυτών των ατόμων σε ανώτερες ενεργειακές στοιβάδες, όπου όμως δεν μπορούν να παραμείνουν για πολύ. Με την επάνοδο στην αρχική τους κατάσταση εκπέμπουν την περίσσεια ενέργειας με τη μορφή φωτός. Το χρώμα του φωτός εξαρτάται από το είδος του ατόμου που διεγείρεται και από την ενεργειακή διαφορά των στοιβάδων διέγερσης και ηρεμίας των ηλεκτρονίων του ατόμου.

Και άλλοι πλανήτες διαθέτουν μαγνητικό πεδίο, που δημιουργεί εντυπωσιακά “εξωγήινα” σέλατα. Tου Δία είναι 14 φορές πιο έντονο από το γήινο και παγιδεύει κοσμικά σωματίδια στην απόσταση των 10 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από την επιφάνειά του. Ο Ερμής έχει μαγνητικό πεδίο με ένταση περίπου το 1/6 της γήινης: η δύναμη της βαρύτητας του Ήλιου διατήρησε σε κίνηση τον πυρήνα του εμποδίζοντάς τον να ψυχθεί. Η ένταση του μαγνητικού πεδίου του Κρόνου είναι ελαφρώς μικρότερη από το γήινο, ενώ του Ουρανού και του Ποσειδώνα είναι μεγαλύτερα κατά 2-3 φορές.

Η Αφροδίτη, αντίθετα, δε διαθέτει μαγνητικό πεδίο. Πιθανώς η χαμηλή ταχύτητα περιστροφής της σταμάτησε τις κινήσεις στο εσωτερικό του υγρού πυρήνα. Ο Άρnς διαθέτει μόνο τοπικά μαγνητικά πεδία. Ίσως κάποτε είχε ένα γενικό, που έπαψε όταν ψύχθηκε ο πυρήνας. Είναι άλλος ένας παράγοντας που πρέπει να λάβουμε υπόψη αν θέλουμε να κατασκευάσουμε μια διαστημική βάση: οι αστροναύτες δε θα προστατεύονταν από τις κοσμικές ακτινοβολίες.

…και αν ψάχνεις να βρεις για πιο λόγο διάβασες αυτό το άρθρο τώρα, εγώ δεν έχω την απάντηση. Μπορώ να σου πω μόνο πως εγώ από μια φωτογραφία ξεκίνησα και κατέληξα να το γράψω…

Βόρειο Σέλας
Βόρειο Σέλας

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.