Επίσκεψη στον ειδικό

Επίσκεψη στον ειδικό
Επίσκεψη στον ειδικό

Επίσκεψη στον ειδικό

Είμαι καθισμένος απέναντι του και τον κοιτάω στα μάτια. Με κοιτάει και αυτός…

Κάνει τις ίδιες κινήσεις όπως και στις προηγούμενες επισκέψεις. Σκύβει, με κοιτάει, σκύβει και με ρωτάει:

“Είσαι καλά;”

“Δεν είμαι κακά… Κανονικά θα έλεγα” του απαντάω.

Ξανακοιτάει κάτω, δεξιά, αριστερά… “Δεν είσαι καλά;” ξαναρωτά στον ίδιο τόνο.

“Κανονικά” του επαναλαμβάνω “Τίποτα ιδιαίτερο”.

Με κοιτά κατάματα και κουνάει το κεφάλι… “Μάλιστα” και το βλέμμα του γυρνά πάλι στο χώρο, ίσως με λίγο μεγαλύτερη ανησυχία από άλλες φορές και αυτό με βάζει σε σκέψεις.

“Μου κάνεις κάποιου είδους τεστ;” τον ρωτάω “Σε ενδιαφέρει κάτι άλλο;”

Με κοιτάει με μεγαλύτερη ανησυχία και λέει “Μάλιστα!” χαμηλόφωνα, κουνά το κεφάλι του και συμπληρώνει “Πως ήταν η μέρα σου;”

“Κουραστική και μάλλον αδιάφορη… Περιμένω να τελειώσουμε από εδώ και να ξεκουραστώ” του απαντώ και περνώ το χέρι μου από το πρόσωπο και το κεφάλι μου ξεφυσώντας. Δεν είναι η πρώτη φορά που μου κάνει αυτές τις ερωτήσεις και οι απαντήσεις μου είναι πάντα στο ίδιο μοτίβο. Αυτή τη φορά όμως τον βλέπω λίγο πιο ανήσυχο…

“Μάλιστα!” αποκρίνεται ξανά, μακρόσυρτα και μουρμουριστά και κάνει λίγο πέρα-δώθε χωρίς να κουνιέται από την θέση του.

Ανοίγει η πόρτα και μπαίνει η Τζένη, η βοηθός του γιατρού. Γυρίζουμε και οι δύο και την κοιτάμε… “Μπορείτε να περάσετε” μου λέει.

Σηκώνομαι με μια ανακούφιση, παίρνω και το κλουβί με τον Ζήκο και κατευθύνομαι προς το εξεταστήριο του κτηνίατρου.

“Εμένα μου αρέσει όταν κάνει τον διατροφολόγο και ρωτά “Τι έφαγες σήμερα;” μου λέει η γραμματέας του κτηνίατρου. “Ναι…” απαντάω “Τώρα την έχει δει ψυχολόγος”.

Ο Ζήκος κοιτά δεξιά και αριστερά και κράζει “Είσαι καλά;”… “Τώρα πάμε να δούμε αν είσαι εσύ καλά” του λέω και περνάμε την πόρτα…

Επίσκεψη στον ειδικό
Επίσκεψη στον ειδικό

Διαβάστε επίσης “Η γιορτή”…