Μεγαλώνοντας στο ψέμα

Μεγαλώνοντας στο ψέμα
Μεγαλώνοντας στο ψέμα

Τα παιδιά είναι η πιο ειλικρινής μορφή ανθρώπου που θα μπορούσαμε να συναντήσουμε και από τα πρώτα πράγματα που κάνουμε είναι να τα γεμίζουμε ψέμματα.

Μεγαλώνοντας στο ψέμα τα παιδιά μας, καλλιεργώντας τους την μη λογική σκέψη, την μαγεία και τις ψευδαισθήσεις πως μπορούμε αργότερα να περιμένουμε από αυτά ειλικρίνεια, ρεαλισμό και λογική σκέψη;

Είτε επειδή θέλουμε να δούμε την χαρούμενη αντίδρασή τους, είτε επειδή θέλουμε να τους τρομάξουμε για να τους επιβάλουμε την ανωτερότητα και τα “θέλω” μας, λέμε συνεχώς ψέμματα στα παιδιά μας. Συχνά, ίσως συχνότερα, τα ψέματά μας τους κρατούν από την συνειδητοποίηση μιας σκληρής πραγματικότητας για τον κόσμο στον οποίο ζούμε. Με την δικαιολογία πως θέλουμε να τα προστατεύσουμε και πως δεν είναι ικανά ακόμα να διαχειριστούν την πραγματικότητα, τα κρατάμε μακρυά από αυτή μεγαλώνοντας στο ψέμα τα αγγελούδια μας. Ναι, θα το ανακαλύψουν κάποια μέρα, αλλά για τώρα είναι καλύτερα να τους αφήσουμε να βρουν άνεση στα ψέματά μας.

Από τα πρώτα ψέμματα και κυρίαρχα στην ζωή των παιδιών σε πολλές οικογένειες είναι αυτό της θρησκείας. Χωρίς να θέλω να προσβάλλω κάποιον και αναγνωρίζοντας το δικαίωμα του κάθε ένα να πιστεύει σε ότι επιθυμεί, η θρησκεία είναι μια συνεχής εξάσκηση μη λογικής σκέψης. Μυστήρια, καλά και κακά πνεύματα, ανώτερα όντα, μεταφυσικό… Πράγματα που βρίσκονται εκεί που δεν μπορείς να δεις και δρουν παντού χωρίς να μπορείς να τα αντιληφθείς και βρίσκονται εκεί για να ανταμείψουν ή να τιμωρήσουν την συμπεριφορά σου. Εικόνες θαυματουργές, άγιο νερό με μαγικές ιδιότητες, ψαλμωδίες και προσευχές που θα εισακουστούν από ανώτερα όντα και θα τα κάνουν να σε βοηθήσουν.

Μετά έρχεται αυτό ο παχουλός κύριος, με την γενειάδα και τα κόκκινα ρούχα. Θα στριμωχτεί και θα κατέβει από την καμινάδα, αλλά και αν δεν έχετε θα βρει αυτός τρόπο να μπει, για να παραδώσει δώρα κάτω από το δέντρο σας. Ένας ηλικιωμένος άνδρας, μπουκάρει από την καμινάδα ή την μπαλκονόπορτα και ενώ λέμε στα παιδιά να αποφεύγουν τους ξένους που τα πλησιάζουν, σε αυτόν έχουμε τυφλή εμπιστοσύνη και του αφήνουμε και μπισκότα με γάλα. Αυτός ο κύριος θα σου φέρει δώρο μόνο αν είσαι καλό παιδί και ακούς τους ενήλικες, αν κάνεις ότι σου λένε…

Η νεράιδα των δοντιών θα έρθει και θα πάρει το δόντι σου που έπεσε αφήνοντας σου λεφτά στο μαξιλάρι γιατί είσαι τόσο γαμάτος! Αυτή ή και αυτή είναι μια ξενόφερτη παράδοση, αλλά και η δική μας ανάλογη δεν ήταν καλύτερη. Έπρεπε να πετάξεις το δοντάκι στα κεραμίδια για να το πάρει ο ποντικός ή η κουρούνα και να σου φέρει σιδερένιο…

Πολλές “αθώες” ιστορίες, πολλά στερεότυπα και “παραδόσεις” που λαμβάνεις και χρησιμοποιείς χωρίς κρίση και κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό.

Τα παιδιά τα φέρνει ο πελαργός, αν δεν είσαι καλός θα σε φάει ο μπαμπούλας ή θα σε πάρει ο γύφτος ή ο αράπης, φάε τις φακές σου που είναι καλύτερες από το κρέας (χωρίς λόγο), μη φας τώρα καραμέλα θα χαλάσεις την όρεξη σου (χωρίς λόγο), όχι αυτό είναι για μεγάλα παιδιά (όταν δεν θες να μοιραστείς κάτι με το παιδί σου), θα σε αφήσω εδώ και θα φύγω, φτάνουμε δεν αργούμε (για να αποφύγεις την γκρίνια)…

Όταν πεθαίνει ο σκύλος ή το χρυσόψαρο πάει στον ουρανό ή το πήγαμε στο τσίρκο ή σε ένα πάρκο ή το αφήσαμε στη φύση να ζήσει ευτυχισμένο…

Τα παιχνίδια είναι αγορίστικα και κοριτσίστικα όπως και τα χρώματα, οι άνδρες δεν κλαίνε, οι Τούρκοι και οι Αλβανοί είναι κακοί στην ιστορία μας και πιο σύγχρονα, τα μεγαλώνουμε με παραμύθια και ταινίες του Ντίσνεϊ χωρίς να εξηγούμε, η αγάπη όλα τα κερδίζει, στο τέλος κερδίζει το καλό που συνήθως έχει την μορφή ενός λευκού άνδρα και σπανιότερα μια λευκής, όμορφης κοπέλας…

Μεγαλώνοντας στο ψέμα, την ανακρίβεια, την μαγεία, τον τρόμο… Μεγαλώνοντας με προνόμια που θεωρείς δεδομένα, με ενήλικες που ξέρουν τα πάντα και πρέπει να υπακούς…

Πολλές “αθώες” ιστορίες, πολλά στερεότυπα και “παραδόσεις” που λαμβάνεις και χρησιμοποιείς χωρίς κρίση και κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό.

Μεγαλώνοντας στο ψέμα