Σαν τη Χαλκιδική δεν έχει! – Τι να σημαίνει άραγε;

σαν τη Χαλκιδική δεν έχει
Μαθητικές διαδηλώσεις για την Μακεδονία

Η φράση σαν τη Χαλκιδική δεν έχει “παίζει” πολύ τα τελευταία χρόνια. Στα ΜΜΕ στα Social Media κλπ…Τα σχολιαρόπαιδα βγήκαν στους δρόμους και κλείνουν τα σχολεία τραγουδώντας “Μακεδονία ξακουστή”. Και η Ελληνική κοινωνία έχει χωριστεί σε αυτούς που καμαρώνουν τα βλαστάρια τους και στους άλλους που τα κατηγορούν ως παραπληροφορημένους και παρασυρμένους φασίστες… Για λύπηση από κάθε πλευρά αλλά δεν έχω όρεξη να ξαναπέσω από τα σύννεφα.

Στην Ελλάδα μεγαλώνουμε ακούγοντας πως “δώσαμε τα φώτα του πολιτισμού”, πως “όταν εμείς χτίζαμε Ακρόπολες (πολλές)”. Πως “Ζούμε στην καλύτερη χώρα”, πως όλοι μας ζηλεύουνε και θέλουν το κακό μας γιατί είμαστε οι καλύτεροι. Κάτι σαν το, σαν τη Χαλκιδική δεν έχει δηλαδή… Ψευδαισθήσεις μεγαλείου (Illusions of grandeur).

Από το σπίτι, την κοινωνία και το σχολείο διδασκόμαστε και εκπαιδευόμαστε για την μοναδική και σημαντική καταγωγή μας. Για το DNA μας και την εθνική μας ανωτερότητα. Όλοι μας θαυμάζουν και μας ζηλεύουν διότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων και οι αρχαίοι Έλληνες είναι οι πατέρες των πάντων. Εδώ γεννήθηκε ο πολιτισμός, οι επιστήμες, η δημοκρατία… Μόνο στα Ελληνικά υπάρχει η λέξη “φιλότιμο”.

Όταν πρόκειται για την πραγματική ζωή, ο εγκέφαλός μας δεν είναι κομμένος σε μαθήματα και θεματικές… Σκεφτόμαστε με πολύ ολιστικό τρόπο. Όταν σκεφτόμαστε τα προβλήματα στον κόσμο, τις παγκόσμιες κρίσεις, την μετανάστευση, την οικονομία, την παραπληροφόρηση, πραγματικά δεν έχουμε δώσει στα παιδιά μας τα εργαλεία για να αντιμετωπίσουν αυτόν τον διαπολιτισμικό κόσμο

Η γαλουχία και η εκπαίδευση των Ελλήνων είναι ξεκάθαρα και βαθύτατα φασιστική

Οι τοίχοι πέφτουν στα σχολεία της Φινλανδίας. Όχι μόνο τα φυσικά διαχωριστικά μεταξύ των τάξεων, μα και οι διαχωρισμοί μεταξύ των μαθημάτων, των θεματικών. Αλλά και μεταξύ των ηλικιακών κατηγοριών και οι μαθητές έχουν περισσότερο λόγο για το τι θα μάθουν από ότι τα παιδιά σε πολλές άλλες χώρες.

Το πρόγραμμα σπουδών απαιτεί τουλάχιστον μία εκτεταμένη περίοδο αποκαλούμενη “Διδασκαλία και Μάθηση βασισμένη σε Φαινόμενα ( Phenomenon Based Learning – PBL). Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου και της εργασίας οι μαθητές μελετούν ένα (ή περισσότερα) “παραδοσιακό” μάθημα με μια “ολιστική” προσέγγιση. Πρέπει να συμμετέχουν οι ίδιοι οι μαθητές στον προγραμματισμό αυτών των περιόδων και πρέπει να είναι σε θέση να αξιολογήσουν τι έμαθαν από αυτές στο τέλος.

σαν τη Χαλκιδική δεν έχει
Οι τοίχοι πέφτουν στα σχολεία της Φινλανδίας

Τα θέματα ποικίλουν… Από την κλιματική αλλαγή μέχρι την σύγκριση της ζωής στην Φινλανδία του σήμερα με την ζωή στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Μέσα από αυτές τις εργασίες οι μαθητές μαθαίνουν πράγματα για τις επιστήμες και τα γράμματα. Μα κυρίως μαθαίνουν να επικοινωνούν, να συνεργάζονται, να σκέφτονται, να κρίνουν, να αξιολογούν.

Όχι, σαν τη Χαλκιδική δεν έχει!

Στην Ελλάδα υψώνουμε τοίχους… Χρόνια υψώνουμε τοίχους που μας κρατούν στην ψευδαίσθηση μας. Δεν είμαστε ανοιχτοί στις αλλαγές, στις ξενόφερτες κουλτούρες, στους άλλους πολιτισμούς. Βλέπουμε το διαφορετικό με απέχθεια ή φόβο. Το θεωρούμε κατώτερο και πιθανή απειλή για τον δικό μας πολιτισμό και την κουλτούρα που υπάρχει στο μυαλό μας και στα βιβλία μας… Τουλάχιστον στα μεγέθη που πιστεύουμε.

Ο Kirsti Lonka, καθηγητής εκπαιδευτικής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι, επισημαίνει:

“Όταν πρόκειται για την πραγματική ζωή, ο εγκέφαλός μας δεν είναι κομμένος σε μαθήματα και θεματικές… Σκεφτόμαστε με πολύ ολιστικό τρόπο. Όταν σκεφτόμαστε τα προβλήματα στον κόσμο, τις παγκόσμιες κρίσεις, την μετανάστευση, την οικονομία, την παραπληροφόρηση, πραγματικά δεν έχουμε δώσει στα παιδιά μας τα εργαλεία για να αντιμετωπίσουν αυτόν τον διαπολιτισμικό κόσμο”… Και αυτό το φοβάται ο Φινλανδός καθηγητής.

Εδώ τα παιδιά παραπληροφορούνται από βιβλία και πεποιθήσεις που τους φουσκώνουν τον εθνικισμό και την εθνική υπερηφάνεια με πολύ λάθος τρόπο. Δεν ενθαρρύνονται στην σκέψη και την κρίση και κυνηγούν βαθμούς και μόρια με όπλο την αποστήθιση. Αυτά τα παιδιά τώρα κάνουν καταλήψεις και διαδηλώσεις κατά της συμφωνίας των Πρεσπών φωνάζοντας “Η Μακεδονία είναι Ελληνική” και υποστηρίζοντας πως η δημοκρατία πουλά την Ελλάδα.

Τα παιδιά που μοιραία αγνοούν το 98% της Ελληνικής ιστορίας. Και που δεν θα το μάθαιναν(ακόμα και αν είχαν την διάθεση) στα σχολικά βιβλία και το σχολείο, βροντοφωνάζουν ότι η Μικρά Ασία είναι Ελληνική και “Δεν θα γίνεις Έλληνας ποτέ…”. Σαν τη Χαλκιδική δεν έχει λέμε!

Το σύστημα εκπαίδευσης, η παιδεία που διατίθεται στην χώρα, τα παραδείγματα που δίνονται και η έλλειψη συνείδησης της πραγματικότητας και λογικής κρίσης οδηγεί (και) τα παιδιά στον φασισμό, τον εθνικισμό, την αποβλάκωση και τα καταστεί έρμαια.

Σε πρόσφατη έρευνα του Pew Research Center σε 34 Ευρωπαϊκές χώρες, η Ελλάδα απάντησε ότι συμφωνεί με την δήλωση “Οι πολίτες μας δεν είναι τέλειοι, αλλά η κουλτούρα μας υπερέχει έναντι των άλλων” σε ποσοστό 89% που είναι και το υψηλότερο!

σαν τη Χαλκιδική δεν έχει
Σαν τη Χαλκιδική δεν έχει!

Τον Αύγουστο του 2016 καθίσταται υποχρεωτικό κάθε σχολείο της Φινλανδίας να διδάσκει με πιο συνεργατικό τρόπο. Για να μπορέσουν οι μαθητές να επιλέξουν ένα θέμα σχετικό με αυτά, κοντά στα ενδιαφέροντα τους και να βασίσουν τα μαθήματα γύρω από αυτό.

Η καινοτόμος χρήση της τεχνολογίας και των πηγών εκτός του σχολείου, όπως είναι οι ειδικοί και τα μουσεία π.χ., αποτελεί βασικό τμήμα αυτής της μεθόδου. Όχι, δεν υπάρχει ανάλογο ρητό όπως το σαν τη Χαλκιδική δεν έχει. Και η Φινλανδία είναι μια χώρα που βρίσκεται έτη μπροστά από την Ελλάδα σε πολλά και σημαντικά θέματα. Και όσο περνούν τα χρόνια, δυστυχώς για εμάς, η ψαλίδα μεγαλώνει…

Το Hauho Comprehensive School βρίσκεται ανάμεσα σε δάση και λίμνες, περίπου 40 λεπτά με το αυτοκίνητο βορειοανατολικά της πόλης Hameenlinna.

Με μόλις 230 μαθητές ηλικίας μεταξύ επτά και 15 ετών, έχει μια οικεία αίσθηση. Τα παπούτσια παραμένουν στην μπροστινή είσοδο, οι μπάλες άσκησης χρησιμοποιούνται αντί για καρέκλες σε ορισμένες αίθουσες διδασκαλίας και υπάρχουν μονόζυγα για έλξεις στις πόρτες.

Οι δάσκαλοι είναι χαλαροί σχετικά με τα κινητά τηλέφωνα στην τάξη. Είναι μια ευκαιρία, λένε, για τα παιδιά να εκτιμήσουν την αξία τους ως ερευνητικό εργαλείο, όχι μόνο ως μέσο επικοινωνίας με τους φίλους τους.

Κάποια παιδιά ασχολούνται με τα κινητά τους καθισμένα στο πάτωμα και σε πουφ και άλλα φτιάχνουν χιονάνθρωπους και παίζουν έξω. Όχι, σαν τη Χαλκιδική δεν έχει σίγουρα στην Φινλανδία…

Ο εθνικισμός και η ιδέα περί εθνικής ανωτερότητας στην Ελλάδα, δεν έχουν να κάνουν μόνο με την οικογένεια, την κοινωνία, το σχολείο και τα κόμματα, αλλά με όλα μαζί.

Η οικονομική κρίση, η ανεργία, η ανέχεια έχει επηρεάσει βαθύτατα την κοινωνία και την νεολαία. Τα παιδιά επηρεάζονται από τους γονείς που επηρεάζονται από τα πάντα. Τα σχολεία δεν μένουν και αυτά ανεπηρέαστα.

Θα πρέπει να γίνει μια νέα αρχή στα σχολεία και να πάψει η εκπαίδευση να έχει ως πυλώνες το “Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια”. Θα πρέπει να ξεφύγει από την αρχαιολαγνεία και την ελληνοκεντρικότητα.

Αν ελπίζω ότι κάτι από αυτά μπορεί να γίνει; Με τίποτα!..Σαν τη Χαλκιδική δεν έχει!


Διαβάστε επίσης: Η Ζωή στα Social Media και εσύ ο σκηνοθέτης