Τα ήθελε ο κώλος της!

Μια κοινωνία που δεν καταλαβαίνει
Μια κοινωνία που δεν καταλαβαίνει

Η χαροκαμένη μάνα βγαίνει και δηλώνει στα κανάλια πως το κοριτσάκι της ήταν καλό, αγνό και είχε πάει να σπουδάσει. Οι γείτονες και οι φίλοι δηλώνουν στις κάμερες πως πρόκειται για μια αξιόλογη οικογένεια και πως το κορίτσι δεν είχε δώσει ποτέ δικαιώματα. Η τοπική κοινωνία βγαίνει στα κανάλια για να δηλώσει συγκλονισμένη και πως η κοπέλα ήταν αγαπητή και δεν προκαλούσε.

Μια κοινωνία που δεν καταλαβαίνει τίποτα… Ποτέ δεν καταλάβαινε. Ψάχνει να βρει τον φταίχτη και θέλει μόνο να προτείνει το δάχτυλο και να δείξει τον ένοχο. Όλοι αυτοί τα λένε με καλή πρόθεση. Θέλουν να δείξουν τη λύπη τους, να δείξουν την αγάπη και την λύπη τους, να δηλώσουν το πόσο σοκαρίστηκαν. Υπάρχουν και κάποιοι που απλά θέλουν να δειχθούν και όχι να δείξουν. Μην πει κανείς πως αυτοί δεν ενδιαφέρονται και δεν τους νοιάζει ποιος ζει και ποιος πεθαίνει. Μην έχετε αμφιβολία πως οι περισσότεροι είναι αυτοί, της δεύτερης κατηγορίας.

Όπως και να έχει και οι δύο πλευρές αναπαράγουν και τροφοδοτούν στερεότυπα. Τα στερεότυπα που η κοπέλα, η γυναίκα μπορεί και να “τα ήθελε ο κώλος της”. Μπορεί να προκαλούσε ή να είχε δώσει δικαιώματα. Τι σημαίνουν όλα αυτά; Πως δίνεις σε κάποιον δικαίωμα να σε σκοτώσει, να σε βιάσει, να σε δείρει, να σε βρίζει ή να σε εκμεταλλεύεται;

Κανείς δε μιλά για την ουσία… 

Δε φταίει ο τρόπος που ντύνεσαι, ο τρόπος που διασκεδάζεις, ο τρόπος που μιλάς, ο τρόπος που ερωτεύεσαι… Φταίνε τα κριτήρια που έχεις διαμορφώσει και τα στερεότυπα που σου φυτεύουν στο μυαλό.

Τα λανθασμένα σου κριτήρια σε κάνουν να επιλέγεις λάθος άτομα για παρέα. Σε κάνουν να έχεις λανθασμένα πρότυπα για το “ωραίο”, “το γοητευτικό”, “το καλό”, “το διασκεδαστικό”, κ.ο.κ. Αξιολογείς λανθασμένα τον κίνδυνο, την απουσία του ή την παρουσία του. Αξιολογείς λανθασμένα τις δυνατότητες σου και τις ικανότητες σου.

Αν κάποιος θέλει ένα κατοικίδιο ζώο για παρέα έχει να επιλέξει ανάμεσα σε πολλά. Θα πρέπει να σκεφτεί και να κρίνει τις ανάγκες του, τις δυνατότητες και τις ικανότητες του, τις γνώσεις του, τις ανάγκες και τις απαιτήσεις του κατοικίδιου που θα επιλέξει και ένα σωρό άλλα πράγματα. Είναι ελεύθερος να επιλέξει από το ψαράκι στην γυάλα και το γατάκι, μέχρι την μαϊμού και την οχιά… Όλα μπορούν να είναι κατοικίδια, μα το κάθε ένα έχει τις ανάγκες και τις απαιτήσεις του και κάποια κρύβουν και κινδύνους.

Αν επιλέξεις να έχεις μια οχιά για κατοικίδιο οι πιθανότητες να δαγκωθείς από οχιά εκτοξεύονται, σε σχέση με τις πιθανότητες του μέσου ανθρώπου. Η επιλογή και τα κριτήρια είναι δικά σου…

Επίσης, αυτή η κοινωνία που σοκάρεται είναι η ίδια κοινωνία που στήνεται μπροστά από τους τηλεοπτικούς της δέκτες για να παρακολουθήσει GNTM και πρωινάδικα. Στην τηλεόραση οι γυναίκες μεταχειρίζονται και παρουσιάζονται σαν ένα κομμάτι κρέας. Κρίνονται για τον κώλο τους, τα βυζιά τους, τα χείλια τους, το περπάτημα τους, το ντύσιμο τους, το βάψιμο τους. Στην τηλεόραση οι γυναίκες κάνουν πλαστικές, ασχολούνται με καλλυντικά και show biz, θέλουν να αρέσουν στους άνδρες και να “τυλίξουν” έναν πλούσιο γέρο για να τους συντηρεί. Αυτό κάνουν τα πρότυπα τους, οι βίζιτες πολυτελείας του star system.

H βία είναι μια καθημερινότητα
H βία είναι μια καθημερινότητα

Εκδιδόμενη κοινωνία καταγγέλλει βιασμό…

Η ίδια σοκαρισμένη κοινωνία βαφτίζει την βία “ηρωισμό” με την ίδια ευκολία που ο Βορειοηπειρώτης γίνεται Αλβανός ανάλογα με το τι υπηκοότητας είναι το θύμα. Ο ένας ήταν ήρωας και αδικοχαμένος που βγήκε με ένα καλάσνικοφ και πυροβολούσε, μα ο άλλος δολοφόνος που βίασε και σκότωσε.

Η κοινωνία και οι Ελληνικές οικογένειες που σοκάρονται ειδικά όταν νέοι άνθρωποι παρανομούν είναι οι ίδιες που αφήνουν τα παιδιά τους να τα μεγαλώσει η τηλεόραση και το Youtube (μαζί με τις γιαγιάδες και τους παππούδες). Μα και όταν οι ίδιοι οι γονείς γυρνούν στο σπίτι στρογγυλοκάθονται με τα παιδιά τους μπροστά από την TV να δουν Survivor, GNTM, Voice, ειδήσεις και χαζοχαρούμενες εκπομπές που μας ταΐζουν μπούτια, στήθος, κώλο, αίμα, τρόμο και βία… Βιάζουν τα μυαλά μας και στις συνειδήσεις μας με αμορφωσιά, στερεότυπα και φτήνια.

Αυτά δεν ενοχλούν κανένα. Ούτε τους άνδρες, ούτε τις γυναίκες. Ο τρόμος και η βία που καθημερινά μπαίνει στα σπίτια από τα M.M.E. πολλές φορές ζει και εκεί. Σε πολλά περισσότερα σπίτια από όσα θα φανταζόσασταν η βία είναι μια καθημερινότητα. Φωνές, βρισιές και ξύλο είναι η καθημερινότητα πολλών ανδρών, γυναικών και παιδιών και η κοινωνία δε δίνει δεκάρα τσακιστή. Περιμένει να της βάλουν μια κάμερα μπροστά για να δηλώσει την οδύνη και το σοκ της…

Οι γυναίκες δε νοιάζονται που τα επιτυχημένα πρότυπα γυναίκας του σήμερα είναι γυναίκες που προσέχουν (μόνο) την εμφάνιση τους, είναι αμόρφωτες και χαζές ή έστω αυτή την εικόνα καλλιεργούν και είναι παντρεμένες με πλούσιους άντρες, συνήθως πολύ μεγαλύτερους σε ηλικία, που τις βοηθούν να ανελιχθούν και επαγγελματικά.

Αυτά που βλέπουμε και βιώνουμε καθημερινά είναι αποτελέσματα της παντελούς έλλειψης όρεξης να μάθουμε, να ενδιαφερθούμε ουσιαστικά, να βοηθήσουμε και να βοηθηθούμε. Είναι αποτέλεσμα γενικής αμορφωσιάς και οκνηρίας και του ενδιαφέροντος μόνο για το “φαίνεσθαι”, την “βιτρίνα”, το “δήθεν”…