Το Χρέος της Ελλάδας

το χρέος της Ελλάδας
Παγκόσμιο Χρέος

Ατέλειωτη συζήτηση για το χρέος της Ελλάδας. Τόσο εντός όσο και εκτός των συνόρων.

Θα μπορούσαμε να το συνοψίσουμε ως εξής: Εγώ χρωστάω, εσύ χρωστάς, αυτός χρωστάει! Εμείς χρωστάμε, εσείς χρωστάτε, αυτοί χρωστούν!

Το xρέος είναι ο σύγχρονος Μπαμπούλας, ο Χάρος με το δρεπάνι που παραμονεύει να πάρει ψυχές (ολόκληρων κρατών).

Όχι, κανένα κράτος δεν έχει ξεχρεωθεί από τα χρέη του πληρώνοντας τα.

Υπάρχει απλά μια διαχείριση του Χρέους που εξυπηρετεί κατά βάση τον τοκογλύφο πιστωτή αφού το ονομαστικό χρέος σπάνια μειώνεται λόγω αποπληρωμής καθώς η ιστορία έχει δείξει ότι τα χρεωμένα κράτη αναγκάζονται να συνάπτουν νέα δάνεια για να εξυπηρετήσουν εν πρώτης τα παλιά και για να συνεχίσουν να ασκούν κοινωνικές πολιτικές όπως δωρεάν υγεία, παιδεία, υπηρεσίες, κλπ.

Πολλά κράτη αναγκάζονται να δαπανούν μεγάλα κεφάλαια για αμυντικές δαπάνες, κεφάλαια που φεύγουν με την μορφή συναλλάγματος μακριά από την τοπική οικονομία και καταλήγοντας στους δανειστές οι οποίοι έχοντας τα μπορούν και επιδιώκουν, να τα ξαναδώσουν υπό μορφή δανείων προκειμένου να έχουν περαιτέρω κέρδη ή για να στηρίξουν κάποιον οφειλέτη που κινδυνεύει με άμεση και άτακτη, όπως λέγεται, χρεοκοπία κάτι που δεν θα συνέφερε ούτε τους ίδιους και θα εγκυμονούσε κινδύνους να συμπαρασύρει και άλλους στην ίδια πορεία.

Μια φούσκα παγκόσμιου χρέους που το 2009 είχε μετρηθεί ως το 300% του παγκόσμιου Α.Ε.Π!

το χρέος της Ελλάδας
Φούσκα Χρέους

Που σημαίνει, με απλά λόγια, ότι αυτό το χρέος δεν μπορεί να αποπληρωθεί. Που σημαίνει ότι δεν μπορεί να αποπληρωθεί επειδή δεν υπάρχουν τα χρήματα για να αποπληρωθεί.

Τι μένει να γίνει λοιπόν; Να διαγραφεί; Όχι βέβαια, να συντηρηθεί!

Το Χρέος της Ιαπωνίας είναι σήμερα κοντά στο 250% του Α.Ε.Π της χώρας όταν το χρέος της Ελλάδας βρίσκεται περίπου στο 175%.

Τι είναι το παγκόσμιο χρέος; Μια παγκόσμια Φούσκα! Δεν δημιουργήθηκε μόνο του, είναι όλες οι πλευρές υπεύθυνες. Σχεδόν πάντα μαθαίνουμε ότι φταίει ο κακός οφειλέτης που δεν τακτοποιεί τις υποχρεώσεις του και σίγουρα υπάρχουν και τέτοιες περιπτώσεις .

Τα ερωτήματα λοιπόν είναι:
  1. Τι γίνεται όταν δεν μπορεί;
  2. Τι ρόλο έπαιξαν οι κυβερνήσεις και οι κεντρικές τράπεζες όλων αυτών των κρατών που είναι σήμερα χρεωμένα από πολύ έως πάρα πολύ;
  3. Πως η μαζική εισαγωγή του δανεισμού των πιστωτικών καρτών και ενός σωρού άλλων χρηματοπιστωτικών προϊόντων  άνοιξε τον δρόμο για μελλοντικά χρέη στο σύνολο σχεδόν των κοινωνιών;
  4. Πως η παγκόσμια κρίση του 2008 επηρέασε την παγκόσμια οικονομία γενικότερα με αποτέλεσμα κράτη ή μεμονωμένοι δανειολήπτες να χάσουν την ικανότητα τους να εξυπηρετούν τις τρέχουσες και μελλοντικές ανάγκες τους;
  5. Όταν δημιουργείται ένα χρέος ποιος είναι αυτός που κερδίζει σε βάθος χρόνου;

Αν δεν υπήρχε χρέος δεν θα υπήρχε οφειλή, αν δεν υπήρχε δάνειο δεν θα υπήρχε χρέος. Αλλά ούτε προσδοκία ή ασφάλιση ενός προγενέστερου δανείου για τον πιστωτή.

Πως η κεντρική εξουσία έφτασε να χρεώνει ένα κράτος ολόκληρο με χρέος που ξεπερνάει κατά πολύ την οικονομία του και τις δυνατότητες του; Να επιτρέπει μια ολόκληρη κοινωνία να φτάνει στο χείλος του γκρεμού;

Μέχρι να απαντηθούν (αν απαντηθούν ποτέ όλα αυτά), θα ισχύει ότι είπαμε και στην αρχή και θα ζούμε και θα ακούμε όλα αυτά τα τραγελαφικά και θα βλέπουμε κάποιους να επενδύουν να χαίρονται ή να λυπούνται με όλο αυτό γιατί αυτό είναι το παράδοξο του χρέους.

Και είναι τόσο λυπηρό όσο και γελοίο…

Παρακάτω ένα βίντεο που εξηγεί αρκετά ρεαλιστικά πως εξελίχθηκαν τα πράγματα σε σχέση με το χρέος της Ελλάδας