Dropbox και η αηδία του politically correct

Πριν λίγο καιρό, μια Αφροαμερικανίδα, η Angelica Coleman είχε καταγγείλει ότι συνάντησε πολύ μεγάλα εμπόδια στην δουλειά της, στην εταιρεία Dropbox, εξαιτίας του φύλου και του χρώματος της επιδερμίδας της.

Το Dropbox, όπως ήταν φυσικό, άρχισε έναν “αγώνα” marketing και image making για να διαψεύσει και να αποδείξει ακριβώς το αντίθετο από αυτό που η Angelica Coleman κατήγγειλε.

Λίγες μέρες πριν, η εταιρεία cloud storage δημοσιοποίησε την πιο πρόσφατη έκθεση της για την διαφορετικότητα (diversity), επιδεικνύοντας εξαιρετικές επιδόσεις σε όλους τους τομείς και κέρδη για τις γυναίκες, τους μαύρους και τους Ισπανόφωνους.

Παρά την πρόοδο της εταιρείας στον τομέα και την νίκη της στον αγώνα της αντιστροφής της κοινής γνώμης και της διόρθωσης του “προσώπου” της, η Dropbox υπέπεσε σε ένα λάθος. Η φωτογραφία που επέλεξε για να γιορτάσει την πρόοδο της εταιρείας στον τομέα της διαφορετικότητας, της ποικιλομορφίας ξεκίνησε μια σειρά από σχόλια και δημοσιεύσεις στα κοινωνικά δίκτυα και κυρίως στο Twitter που δεν ήταν όλα κολακευτικά.

Αν και στη φωτογραφία βλέπουμε τον CEO της εταιρείας, Drew Houston να βρίσκεται ανάμεσα σε γυναίκες και άντρες, δεν υπάρχει στην φωτογραφία κάποιο άτομο με περισσότερο σκούρα επιδερμίδα, με αποτέλεσμα την σφοδρή κριτική και την συνέχεια των κατηγοριών από πολλούς χρήστες του Twitter.

Η εταιρεία θέλησε να απαντήσει στην κριτική και τις παρατηρήσεις και δημοσίευσε ένα δελτίο τύπου στο οποίο γράφει πως “Η φωτογραφία είχε στόχο να αναδείξει την αύξηση του αριθμού των γυναικών στις ανώτερες ηγετικές θέσεις. Αντιλαμβανόμαστε ότι δεν αντιπροσωπεύει πλήρως την ποικιλομορφία στο εργατικό δυναμικό που πασχίζουμε να έχουμε στο Dropbox. Η βελτίωση στον τομέα της ποικιλομορφίας είναι μία από τις πρώτες προτεραιότητες μας από το 2017 και μετά”.

Εγώ, λοιπόν, λέω ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΗΔΙΑ ΤΟΥ POLITICALLY CORRECT!

Δεν είναι δυνατόν να μιλάμε ακόμα για το χρώμα, το φύλο, την σεξουαλική προτίμηση, τις πολιτικές πεποιθήσεις, την θρησκεία, τις διατροφικές συνήθειες και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο, των ανθρώπων!

Δεν είναι δυνατόν να μιλάμε με αυτόν τον τρόπο, σε αυτό το επίπεδο και με αυτή την ποιότητα. Όλα αντιμετωπίζονται με όρους marketing και το marketing είναι τελικά αυτό που ορίζει το σωστό και το πως αυτό πρέπει να εκφράζεται. Αν δεν εκφράζεται, δηλαδή, αν δεν διαφημίζεται, δεν μπορεί να είναι και σωστό. Πρέπει, λοιπόν, να βγει η κάθε εταιρεία ή ο κάθε ένας από εμάς να φωτογραφίζεται με λευκούς, ερυθρόδερμους, μελαμψούς, μαύρους, κίτρινους, λίγο καφέ, κάτασπρους, αλμπίνους για να αποδείξει πως δεν είναι ρατσιστής. Πρέπει να βγαίνει φωτογραφίες αγκαλιά με σκυλάκια ή φιλώντας γατάκια για να αποδείξει πως αγαπά τα ζώα…

Οι άνθρωποι “παρεξηγούνται”, “καταγγέλλουν δημόσια”, κατηγορούν και “κραυγάζουν” για πράγματα αυτονόητα όχι διότι όντως αυτά καταπατώνται και καταστρατηγούνται (συνήθως, όταν κάτι τέτοιο όντως συμβαίνει, κανείς ή πολύ λίγοι ασχολούνται και αυτό διότι γίνεται με τακτ και marketing – βλέπε: Πόλεμος κατά της τρομοκρατίας ή Ασφάλεια), αλλά για να αυτοαναδειχθούν σε ανοιχτόμυαλοι, ευαίσθητοι, “καλοί άνθρωποι”.

Αυτό δεν έχει καμία αξία, δεν επιτελεί κανένα ουσιαστικό σκοπό και είναι μια απλή γκρίνια, μια υπερβολή, μια απόπειρα αυτοπροβολής.

Άνθρωποι ηρεμήστε… Πάψτε να “φωνάζετε” για την ορθότητα και απλά να πράττεται ορθά… Ορθά και ταπεινά.