Gia pes…

Gia pes…

Δύο λέξεις, τρία γράμματα η κάθε μία, ακολουθούμενες από τρεις τελείες… Λέξεις γραμμένες με λατινικούς χαρακτήρες και παρότι δεν γνωρίζω λατινικά μπορώ να τις διαβάσω και να καταλάβω το νόημα. Μα ποιο το νόημα;
Κάποιοι έχουν τολμήσει να δώσουν απάντηση, ο κάθε ένας την δική του και ακόμη περισσότεροι αυτοί που διατυπώνουν την ερώτηση. Ως γνωστόν, αν δε το πιάσεις το ‘χασες…
Η αντανάκλαση του ήλιου στα διπλά τζάμια του απέναντι διαμερίσματος με στραβώνει και με αναγκάζει να μισοκλείνω τα μάτια όταν τα σηκώνω πιο ψηλά. Πόσο ψηλά; Λίγο πιο ψηλά από όσο πρέπει… Αν κάνεις πως σηκώνεις το βλέμμα λίγο πιο ψηλά από όσο πρέπει θα αναγκαστείς να μισοκλείσεις τα μάτια. Δεν θα αντέξεις…
Βγάζω περιεχόμενο εδώ που κάθομαι. Κάθομαι μόνος ή περίπου μόνος αφού τα σκυλιά πότε-πότε θα έρθουν να μου θυμίσουν την μάταιη ύπαρξη τους στο χώρο… και την δική μου. Τα πλήκτρα που πατώ, ο δρόμος που τραβώ, μπλέκονται με τους ήχους της τηλεόρασης και τις χαζοχαρούμενες ατάκες ενός πρωινάδικου. Σαββάτο πρωί… Εδώ… Με περιεχόμενο…
Pes ki esy…